Archive for ‘Verhalen (Dutch)’

February 17, 2016

Dat ik hier was

De tijd
gegeven
dat ik hier was
dat ik hier ben
blijf

Want
verweven
met het zijn
en het zullen
en het worden
en het had gekund

De tijd gekregen
dat ik hier zag
dat ik hier zie
dat ik luister
En ik hoor

De tijd
genomen
en toch
Te kort

Dat ik
verblijf
nooit ben
geweest
En toch

Advertisements
September 9, 2015

Actie! Actie! Actie! (Nederlands)

Elk woord dat z’n weg vindt naar het papier is een stille oproep tot actie. Een oproep die slechts gehoord wordt door hen die al moeite deden. Zij die geen moeite doen kunnen de woorden met gemak negeren, zelfs al staan ze dichtbij. En als die oproep dan belangrijk is, dan vraag ik me af waarom deze niet uitgesproken wordt. Liefst direct tegen diegene die opgeroepen wordt iets te doen. Desnoods schreeuwend, terwijl de boodschapper zich vastklampt aan die persoon.

Kinderen. Kinderen zijn meesters in het overdragen van hun boodschap. Zelden ziet u een jong-volwassene of volwassene zijn of haar oproep tot actie kracht bijzetten, gebruikmakend van alle mogelijkheden tot emotionele beinvloeding, hangend aan de benen van de ontvanger, die op zijn of haar beurt de zender met grote moeite voortsleept door te proberen te lopen.

Ergens verliezen we steeds meer lef, tot we eindigen als boze brievenschrijvers en status-updaters. Laten we met zijn allen gewoon weer lekker herrie gaan schoppen. Tijd voor leven in de brouwerij!

Dus als u binnenkort een vrouw ziet, hangend aan de benen van een moeizaam vooruitkomende voorbijganger, maakt u een grote kans dat ik het ben, terwijl ik iemand probeer te overtuigen over te gaan tot actie. Want wees eerlijk. Hoe groot is nu de kans dat iemand dit leest? En als iemand dit al leest, is de kans groot dat er niet tot actie over wordt gegaan. Deze oproep is immers op het stille papier gezet…

IMG-20141027-WA0017

August 31, 2015

Wanneer lege ogen staren (Dutch)

Aan de HC op de Sprinter tussen Gouda en Den Haag centraal op zondag 30 augustus om 09:22. Bedankt.

Wanneer lege ogen staren door het raam
gedachten diep verzonken
van twijfel
en onzekerheid.

Niet wetend van toekomst
van wanneer
waarheen
waarom.

Wanneer een buitenstaander
oprechte interesse
een gesprek
een lach.

Van na-ijlende vakantie
van geen verlangen
geen verwachting
geen verplichting

Wanneer lege ogen staren door het raam
gedachten diep tevreden
van herinnering
en dankbaarheid

Niet wetend van toekomst
en tevreden
over wat
over wie

August 26, 2015

Woensdag (Dutch)

Soms is het ineens woensdag. Zonder aanwijsbare reden is je lichaam zich nog niet volledig bewust van de consequenties van het verstrijken van de tijd. Verdwaasd dringt het steeds opnieuw tot je door: Woensdag! Niet dinsdag of maandag, en al helemaal geen zaterdag of vrijdag. Gewoon woensdag. Even raak je afgeleid. Je bedenkt wat je gaat doen. Even ervaar je een moment van ontspanning. Dan is het er weer. Het besef dat het woensdag is.

Niet dat woensdag stress oplevert, of vervelend is, je bewustzijn kan het alleen niet accepteren. Het klopt niet. Het voelt asl pizza halen bij de ijscoman, of een ijsje eten op de loopband, of een duurloop door de pizzaria. Het is niet vervelend, maar het voelt vreemd.

Starend overdenk je de consequenties. Als het woensdag is, en geen dinsdag, dan wil je woensdagdingen doen, geen dinsdagdingen. Je wilt je lichaam niet de mogelijkheid geven om morgen weer een andere dag te voelen. Maandag op donderdag is even vreemd als zaterdag op woensdag. Woensdagdingen doen…

Weer even afgeleid.. en dan… o ja, het is woensdag.

February 15, 2014

boom

Maar als de aarde dan twijfelt,
Neem je me dán bij de hand?
Als de wolken verdampen,
Blijf je dán bij mij?
En als de vogels het weten,
Zijn we dán bij elkaar?

Blijf je weg, als alles stopt?
Vlucht je?

Ik overdek mijn voeten.
De aarde voedt.
Ik sta te deinen.
De wind verwoest.
Ik blijf, stoïcijns.
Ik wacht.

Want als de aarde twijfelt,
hou ik mijn handen vast.
Als de wolken verdampen,
ben ik nog steeds bij mij.
En als de vogels het weten,
sta ik hier, alleen.

En jij?

Tags: , , ,