Crimineel gewoon: Charmante oude mannen

Mensen die eruit zien als vriendelijke opa vertrouw ik niet. Van die charmante oude mannen die iedereen met één lach betoveren, met van die fonkelende glinsterende ogen, welbespraakt en een bijna perfecte lichaamshouding. Ik verdenk ze er stuk voor stuk van dat ze huurmoordenaar zijn, of dat ze fraude plegen op de schaal van Madoff.

Steeds weer als ik zo’n te vriendelijke man zie, kan ik het niet laten zijn complete criminele achtergrond erbij te verzinnen. Dan loopt er weer een charmante man in pak en bolhoed voorbij en het enige waar ik aan kan denken is dat hij waarschijnlijk bezig is met het plannen van de grootste bankoverval sinds Dillinger.

Waarschijnlijk kijk ik gewoon teveel films. Films vanuit het perspectief van de boef. Films waarin de boeven steevast Hollywood sterren zijn die hun bankrekening te danken hebben aan hun uiterlijk en charmante acteerprestaties. Sean Connery in Entrapment, George Clooney in zijn Ocean serie en in bijvoorbeeld O brother where art thou? en zelfs Jean Reno in de film Léon. Boeven die je meeslepen, je het gevoel geven dat ze niets verkeerd doen, je hoopt zelfs dat ze het redden.

Ook in het echte leven hebben mensen nogal eens de neiging om te sympathiseren met criminelen. Vrouwen die vallen op foute mannen, artiesten die ondanks hun abonnement bij de penitentiaire inrichtingen blijven groeien in populariteit (Herman Brood, Kid Rock, Mel Gibson, Ozzy Osbourne).

Ligt het dan toch in de aard van de mens om te sympathiseren met mensen die de regels niet zo nauw nemen. Komt het doordat we zelf graag de regels aan onze laars zouden lappen maar er het lef niet voor hebben? Hebben we zo’n hekel aan regels dat degene die ze overtreden als helden worden gezien? Dat doet me dan meteen weer denken aan de strip / film Watchmen. Superhelden die uiteindelijk toch in het verdomhoekje komen terwijl ze juist proberen te helpen… En dan zijn deze superhelden/ criminelen niet eens zo charmant, toch leef je met ze mee…

Ik geef het grif toe: Ik sympathiseer bijna dagelijks met criminelen. Wat mijn verbeelding aanspreekt is het avontuur. Spannende achtervolgingen, verstoppertje spelen. Natuurlijk, de misdaden waarbij mensen slachtoffer worden, in het echte leven, daar word ik onpasselijk van, maar in mijn fantasiewereld hoef ik daar gelukkig geen rekening mee te houden. In mijn fantasiewereld kan ik wegdromen bij de gedachte aan verloren schatkisten en charmante piraten.

In mijn fantasiewereld kan ik dromen bij de avonturen van de vogelvrij verklaarde middeleeuwse veldrover. In mijn fantasie sympathiseer ik met de opafiguren die multinationals oplichten, maar in de echte wereld wantrouw ik ze nog net wat meer nadat ik weer gedroomd heb van een ouderwetse goudroof voortgekomen uit het meesterbrein van een charmante man op leeftijd in de kracht van zijn leven.

Advertisements

One Comment to “Crimineel gewoon: Charmante oude mannen”

  1. Moet meteen aan een reclame denken van Baldessarini (geur van Boss)! Daarin de statement: “That is what the men seperate from the boys!” En zo is dat ook met die charmante oudere mannen… Hoop daar ook nog ooit deel van uit te maken! Zwijmel…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: